Category Archives: நகைச்சுவை

சுறா ரியாக்சன் – இணையத்தில் விமர்சனங்கள்

ட்விட்டர்

சுறா விசய்

@webalfee naan avan illai – சமாதானமா போக புறா இல்ல சுறா vs சமாதானமா போக சாமி இல்ல ஸ் வாமி.. http://bit.ly/aOznOS

@TBCD வசனம் பேசுவதில் ஒரு ங்கொன்னியா மாதிரி வேற குரலில் பேசுவாரே, அதை படம் முழுக்க செஞ்சி நம்மை சோதிக்கிறார் “சுறா”

@dynobuoy @penathal சுறா மேரி… எங்க பேச்சை நாங்களே நோ லிசனிங்! அதுக்குதான் ஆயிரக்கணக்கான மாக்காள் இருக்காங்களே?

scanman #சுறா படு கேவலம். தயவு செய்து காசையும் நேரத்தையும் வீனாக்காதேன்னு நண்பன் ஒருவன் கோவையிலிருந்து கூப்பிட்டு சொன்னான்.

@TBCD @nandhakumar மிகவும் மோசமென்று சொல்ல முடியாது. சுறா தப்பிக்கும் !

@nattanu சுறா செம கடி கடிக்குதாமே? 20 $ ஆப்பா இன்னிக்கு நைட் 🙁

nandhakumar சுறா போய் விட்டு வந்து 20 நிமிடத்தில் வெளி வந்து விட்டேன். இவ்வளவு மொக்கையாக விஜய் படம் இது வரை வந்ததில்லை என்றே சொல்லலாம்

@dakannan கதைதான் ரீமேக் என்றால் பாடல்களுமா என்ற அலுப்புதான் மிஞ்சுகிறது – “சுறா” : திரை விமர்சனம்

@subankan சுறா விமர்சனங்களோட தொல்லை தாங்காம தமிழ்மணமே ஸ்டக்கிடுச்சுடா #தளபதி வாழ்க

@nirujah டிஷானும் அவுட்…! சுறா பாக்கிறதை விட சிறிகட் பாக்கலாம் போல இருக்கு 😉

மேலும் ட்வடிட்டர் நச் காண…

பீட்டர் தளங்கள்

http://www.tamilstudios.com
He sings and dances with elan, wears stylish costumes to make a point to his colleagues and audiences alike and, as expected of any Tamil super-hero, fights every evil-doer in the vicinity with single-handed panache.

தமிழ் விமர்சனங்கள்

அகசியம்

தமானா சகிதம் விஜய்

கிராமத்து ஒவ்வொரு வீடுகளின் பிள்ளையாகவும் திகழும் விஜய், அவர்களின் கஸ்டங்களைப் போக்கிய பின்பே திருமணம் செய்வது என்ற ஐடியாவில் இருக்கின்றார். (அது ஒரு வசனத்தோட சரி). இந்தவேளை ஹீரோயின் அறிமுகம். தன் நாய்க்குட்டி இறந்ததற்காக கடலிலுள் தற்கொலை செய்யவரும் தமன்னாவை விஜய் காப்பாற்றுகின்றார். அதன் பின் விஜயின் நல்ல குணங்களை பார்த்து காதலிக்கின்றார். ஆடல், பாடல் கொண்டாட்டம் ஒருபுறம்.

சாத்தூர் மாக்கான்
எப்படியாப்பட்ட பெரிய நடிகரும், ‘இது மக்களுக்குப் பிடிக்குமா… நிராகரித்து விடுவார்களோ’ என்ற பயத்துடன், பார்த்துப் பார்த்து படங்கள் செய்யும் காலம் இது. ஆனால் விஜய் போன்றவர்களுக்கு அந்தக் கவலை கிஞ்சித்தும் இல்லை.

கோழிப் பையன்
மீனவ குப்பத்தை காலிசெய்து அதில் தீம் பார்க் ஒன்றை கட்ட நினைக்கும் ‘ரவுடி’ மந்திரி குப்பத்தை தீவைத்து கொளுத்த அதில் ஹீரோவை சிக்கவைத்து இறந்துவிட்டதாக நம்பவைத்து குப்பத்து மக்களை வேறிடம் சென்று தங்க ஏற்பாடு செய்யும் வேளையில் தீயிலிருந்து ஹீரோ வெளிவருகிறார்.

“எம்மேல கை வைக்கிறதுக்கு முன்னால ஒரு தடவைக்கு ரெண்டுதடவை யோசிச்சு வை. வச்சிட்டா அப்புறம் யோசிக்க நீ இருக்க மாட்டே.”

தமயந்தி
இம‌ய‌ம‌லைல‌ ரூம் போட்டா ம‌ட்டுமே இதெல்லாம் யோசிக்க‌வே வ‌ரும்.அப்புற‌ம் த‌ம‌ன்னா..என்ன‌ ஒரு நிற‌ம். ப‌ட் அவ‌ங்க‌ வாய் ம‌ட்டும் ஏன் இந்த‌ காதுக்கும் அந்த‌ காதுக்கும் வ‌ரை பால‌ம் போடுதுனு ச‌த்திய‌மா புரிய‌ல‌.க‌ட‌வுள்ட்ட‌ ச‌த்திய‌மா கேக்க‌ வேண்டிய‌ கேள்வி.ம‌ணிச‌ர்மா இசைல‌ “த‌ஞ்சாவூர் ஜில்லாகாரி ” பாட்டு அதிர‌ வைக்குது.

சாளரம்
சட்டை பட்டனை போடாமல் திறந்த மார்போடு அதே திருமலை விஜய். ஆனால் இதுவரை போடாத கலர்களில் இருக்கின்றன அவர் அணியும் சட்டைகள். படத்தின் இரண்டாம் வித்தியாசம் அவரின் வீடு. கடற்கரையோரம் இருக்கிறது. இதுவரை எந்த விஜய் படத்திலும் இப்படி இருந்ததில்லை. அந்த குப்பத்தில் ஒரு போட்டி. யார் கடலின் நடுவே சென்று நிறைய மீன் பிடித்து வருகிறார்கள் என்ற போட்டி. வழக்கமாய் ரன்னிங் ரேஸ், கார் ரேஸ் என்றுதான் இருக்கும். ஆனால் இதில் வித்தியாசமாய் கடலில் ஒரு போட்டி. வழக்கம் போல் விஜய்தான் ஜெயிக்கிறார். ஜெயித்தவுடன் பாடல்.

Shockan
விஜய் நன்றாக நடனம் ஆடுகிறார்… வழக்கம் போல சண்டை போடுகிறார்… ஏகப்பட்ட பஞ்ச் வசனங்களைப் பேசுகிறார். மீனவர் உரிமை, இலங்கைத் தமிழர் பிரச்சனையெல்லாம் தொடுகிறார்… !

கூகிள் பஸ்

பவானந்தன்
சுறா படம் வெளிவருவதற்கு முன்னர் வரை ஒரே நேரத்தில் பத்துப் பதினைந்து படங்களில் நடித்துவந்த வடிவேலு சுறா படத்தின் முதலாவது காட்சிக்குப்பிறகு படங்களிலிருந்து தடாலடியாக நீக்கப்பட்டு, அந்த இடத்திற்கு விஜய் போடப்பட்டதாக சினிமா வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன. மேலதிக விபரங்களுக்கு பஸ்சுடன் இணைந்திருங்கள்..:p

Google Buzz இல் நண்பர்களை வதைப்பதெப்படி!

1. பஸ் ஒன்றை முதலில் ஓட விடுங்கள்

2. உங்கள் நண்பர்களைப் பதில் போட நேரம் அளியுங்கள்

3. இப்போது கேள்வியை மாத்திடுங்க (Mu Ha Ha Ha !!!)

4. அப்புறம் என்ன, கலாயுங்க

எங்கயோ ஒரு ஆங்கிலத் தளத்தில் இப்படியாகச் செய்யுமாறு கூறியிருந்தார்கள்.  எதென்றாலும் அதை நம் தாய் மொழியில் செய்து பார்த்தால் கிடைக்கும் திருப்தியே தனிதான்! 😉

நினைவுகள் – வீதியோட்டம்

பல்கலையில் படிக்கும் போது நடந்த நிகழ்வு. ஒரு மீள் பதிவு.

அன்று மாலை ஜிம் கன்டீனீல் ஒய்யாரமான இருந்து இலங்கை இங்கிலாந்து கிரிக்கட் மாச் பார்த்துக்கொண்டு இருந்த போது யாரோ பின்னால் தோளில் கை போட்டார்கள்.

“நாளைக்கு ரோட் ரேஸ் ஓடப் போறம் வாறீங்களா?” ஜெஹான் ஐயா (அண்ணா) கேட்டார்.

“அதெல்லாம் பள்ளிக்கூடத்தில ஓடினதோட சரி… ஐயோ ஏலாது ஐயே”

“கமோன் மயூ… வன் லாஸ்ட் டைம்” தற்போது கேட்டது அயோமி. இதற்குப் பிறகு மறுக்க நான் என்ன முட்டாளா?

“ஓ.கே ஐம் இன்” கண் சிமிட்டி சரி என்று தெரிவித்ததுடன் அவர்களுடன் சென்று அடுத்தநாள் வீதி யோட்டத்திற்கு பதிவுசெய்து கொண்டேன்.

2000ம் ஆண்டில் பள்ளியில் படிக்கும் போது ஆண்டாண்டு நடக்குமம் ஓடியது அதற்குப் பிறகு எனக்்கும் விளையாட்டுகளுக்கும் எட்டாப் பொருத்தம். பள்ளியில் ஓடினதுக்குக் காரணம் அது கட்டாயம் எல்லாரும் ஓடவேண்டும் என்பதால். இப்போ ஓடுவது.. ஹி. ஹி…

காலை 6 மணிக்கு ஓட்டப் பந்தயம் தொடங்குவதாக இருந்தது. அப்படியானால் நான் 5.30 மணிக்கெல்லாம் வீட்டில் இருந்து புறப்பட வேண்டும். காலையில் எழும்புவதே 8 மணிக்குத்தான்.. சரி பரவாயில்லை ஒரு நாள் தானே என்று மனைதைத் தேற்றிக்கொண்டேன்.

எனது வீட்டிற்குப் பக்கத்தில் இருந்த இன்னுமொரு பொடியனும் ஓடியதால் அவன் உதவியுடன் காலையில் நேரத்திற்கு எழும்பி பல்கலைக்கழகத்திற்கு சென்று விட்டேன்…

பல்கலை செல்லும் வழியில் பஸ்சில் வந்த மற்ற பொடியள் பெட்டையளைப் பற்றி ஒரே கொமன்ட் அடிச்சுக்கொண்டு வந்தம். அத்தோட புதிதாய் வாங்கிய சில்வர் சங்கிலி (நாய்ச் சங்கிலி மாதிரி இருக்கும்) அதையும் கழுத்தில் போட்டு வெள்ளோட்டம் விட்டேன்.

“அண்ணா சங்கிலியை உள்ள விடுங்கோ” என்னோட வந்த மற்றப் பொடியன் சொன்னான்

“ஏன்?? அவ்வளவு பயங்கரமா இருக்குதோ??” கேட்டவாறே எடுத்து என்னோட டீ-ஷர்ட்டுக்குள் விட்டேன். எல்லாருக்குள்ளும் இருக்கும் சின்ன சின்ன ஆசைகள். இது என்னோட ஒரு சின்ன ஆசை.

கடைசியாய் பல்கலைக்கழகம் வந்து சேர்ந்தோம். ஜிம்மில் சென்று என்னுடைய காற்சட்டையையும் போட்டு, மச்சானின் சப்பாத்தையும் மாட்டிக்கொண்டேன். டீ சர்ட்டில் என் இலக்கத்தையும் மாட்டிக்கொண்டேன்். இன்னமும் அயோமியைக் காணவில்லை.

6 மணிக்குத்தான் ஓட்டம் என்று சொன்னாலும் 6.30க்குத்தான் ஓட்டம் தொடங்கியது. என் நண்பன் பல்கலைக்கழக உதைபந்தாட்டா அணியில் இருப்பதால் நல்ல ஃபிட்.

“தம்பி நான் விழுந்து கிழுந்து போட்டன் எண்டால் தூக்கிக்கொண்டு ஓடுடா” அவனிடம் விண்ணப்பம் போட்டேன்.

“ஓ.கே அண்ணா” நக்கலாகப் பார்த்தான்.

இவ்வாறு பேசியவாறே விஞ்ஞாணப் பீடத்தினுள் நுழைந்து போட்டி ஆரம்பிக்கும் இடத்தை அடைந்தோம். இப்போ தூரத்தில் அயோமி… “ஹேய் படி… குட் லக்… சீ யா இன் அக்சன்”

அடிப் பாவி.. இப்பிடிக் கவுக்குறாளே!! ஓட வேற வைச்சுப் போட்டு இப்ப அக்சனில பாக்கிறாவாம். அதவிட என்னோட தலைலயிழுப்பு, நாய்ச் சங்கிலி பற்றி றேஸ் முடிய கொமன்ட் வேற தருறாவாம்.. யாருக்குத் தேவை இதெல்லாம்.. எங்க கிட்ட வேகாது இந்தப் பருப்பு.

எங்களுக்கு முன்னால பல்கலைக்கழக மரதன் அணயினர் பாதைகாட்டிக்கொண்டு ஓடுவதாக ஒழுங்கு பின்னால் நாங்கள் எல்லாரும் ஓட வேண்டும்.

அப்போ பல்கலைக் கழக மரதன் அணயினரைப் பார்த்து ஒருத்தன் நக்கலைப் போட்டான்.
“டேய் பெட்டைகளை பின்னால விட்டிட்டு, பொடியங்கள் முன்னால ஓடுறீங்களெடா வெக்கமில்லையா?. நீங்க புரோஸ் என்றால் பின்னால நின்று ஓடுங்கடா”

“அதுதானே வெக்கமில்லையாடா”நானும் பின்னால இருந்து சத்தம் இட்டன். இப்படியாக பின்னால் இருந்து தலைமறைவாகச் சத்தம் போடுவதில்நான் கில்லாடி.

நடுவர்கள் விசிலை வாயில் வைத்த ஊத தயார் ஆனார்

விசில் ஊதியதுதான் தாமதம் எல்லாப் பசங்களும் காற்றைப் போல விஷ்.. விஷ்.. என்று ஓடத் தொடங்கினார்கள். அடப் பாவி மயூரேசா.. ஓடுடா.. ஓடு என்று என்னை நானே உசார்ப்படுத்திக்கொண்டு ஓடத் தெடங்கினேன்.

பல்கலையைச் சுற்றி 5 வட்டங்கள் ஓடவேண்டும், பெண்கள் 2 வட்டம் ஓடவேண்டும் (அதாவது அயோமி மற்றும் சக நண்பிகள் ). முதல் வட்டம் ஓடி முடித்துவிட்டேன். மூச்சு வாங்குகின்றது பேசாமல் இருந்துவிடலாமா என்று தோண்றுகின்றது. முடியவேயில்லை. பெட்டைகள் எல்லாம் கூட என்னை ஓவர்டேக் பண்ணிக்கொண்டு போறாகள். அடக் கடவுளே என்ன கொடுமை இது. சீ.. என்ன கொடுமை சார்?

1.5 வட்டங்கள் ஓடிவிட்டேன் என் கூட ஓடிவந்த நண்பனைக் காணவில்லை அவன் எங்கேயோ ஓடிப்போய்விட்டான். நான் தனிமரமாக மூச்சு இழுத்து இழுத்து ஓடிக்கொண்டு இருந்தேன். குறைந்த பட்சம் பெண்களையாவத ஓவர்டேக் பண்ண விடக்கூடாது என்ற எண்ணத்தோடு தொடர்ந்து ஓடிக்கொண்டு இருந்தேன்.

இப்போ 2 வட்டங்கள் ஓடி முடித்துவிட்டேன். “அடோவ் மே பலபங். ஷேர்ட் கட் எகக் தியனவா” (இங்க பாருடா குறுக்கு வழி ஒன்று இருக்குது) எனக் கத்தியவாறு குறுக்கு வழியால் சிலர் பாய்ந்தனர். அதாவது கிட்டத்தட்ட ஒவொரு வட்டத்திலும் 200 மீட்டர் வரை அந்த குறுக்குப் பாதையால் மிச்சமாகும்…

என்மனம் அலை பாய்ந்தது குறுக்கு வழியா.. நேர் வழியா????

நேர் வழி குறுக்கு வழி பிரைச்சனையில் கடைசியாக குறுக்கு வழியைத் தேர்ந்தெடுக்கும் கட்டாய நிலைக்கு என்னுடைய மூச்சு வாங்கல் தள்ளியது. வேறு வழியில்லாமல் குறுக்கு வழியில் ஓடத் தொடங்கினேன். கால்கள் தள்ளாடியது கண்கள் இருண்டது என்றாலும் உள்ளிருந்து ஒரு சக்தி உந்தித்தள்ளவே தொடர்ந்து ஓடத் தொடங்கினேன்.

கடைசியாக என்னைப் போல இழுத்து இழுத்து ஓடிய சில நண்பர்களுடன் 5ம் வட்டத்தையும் ஓடி முடித்தேன். ஓடி முடித்து எனது இலக்கத்தை அவர்கள் வைத்திருந்த பெட்டியுள் போட்டு விட்டு அருகில் இருந்த நீர் குளாயில் நீர் அருந்திவிட்டு, சும்மா இருக்காமல் தலையை குனிந்து குளாயில் பிடித்தேன். தலை முற்றும் ஈரமாகிவிட்டது. பின்னர் நிமிர்ந்ததும் ரீ-ஷர்ட் முழுவதும் ஈரமாகிவிட்டது.

போதுமடா சாமி.. வீட்ட போய் நீட்டி நிமிர்ந்து படுக்கலாம் என்று நினைத்தபோது. தூரத்தில் அயோமி. அருகில் சென்று பேச்சுக் கொடுக்கத் தொடங்கினேன். பொதுவாக அவர்களுக்கு தமிழ் தெரியாததால் சிங்கிலீசில்தான் கதைப்போம்.

“ஹல்லோ… என்ன ஓடி முடிச்சீரா?”

“கமான்… நான் முடிச்சன்… நாக்கை வெளியே தள்ளிக்கொண்டு ஓடினதையும் பார்த்தன்”

“ஓ… ஷட்டப் வில் யூ?” செல்லமாகக் கடிந்துகொண்டேன்.

“பை தி வே கென்சிடர் எ ஹெயார் கட், அன் துரோ தட் செய்ன் நவ் இட் செல்ப்” இது அவ அட்வைசு. அட்வைசு யாருக்குத் தேவை. வீட்டில அப்பா அம்மா சொல்லியே கேக்கிறதில்லை இவ சொல்லித்தான் கேக்கப் போறமாக்கும். அப்படியே இவ்வளத்திற்கும் காரணமான அழகிய அரக்கி அயோமியிடம் விடைபெற்றுக்கொண்டு ஜிம்மிற்கு உடைமாற்றத் திரும்பினேன்.

அங்கே சென்றதும் தான் உறைத்தது. என் ரீ-ஷர்ட் ஈரம் இப்படியே பஸ்சில் செல்ல முடியாது. அப்படி சென்றாலும் கல்லால் விட்டு துரத்தி துரத்தி அடிப்பார்கள். ஏற்கனவே நல்லா நோண்டியாகி இருக்கிறம், இது என்னடா இது அநியாயம் என்று சிந்தித்துக் கொண்டேன்.

எப்போதும் பிரைச்சனையில் நண்பர்கள் கை நீட்டுவது சகஜம்தானே, அவ்வாறுதான் ஜெகான் மீண்டும் வந்து என்ன பிரைச்சனை என்றான். நானும் என் நிலமையை எடுத்துச் சொன்னேன்.

“ஐயோ அவ்வளவுதானா.. என்னோட ரூம் கீயைத் தாறன் அங்க போய் ஒரு ரீஷர்ட்டை எடுத்துப் போட்டுக்கொண்டு போடாப்பா. ஆனா திரும்பித் தரேக்க துவைத்துத் தரோணும் சரியா?” என்று சிரிப்புடன் சொன்னான் நண்பன்.

நானும் அவன் ரூமிற்குச் சென்று உடைமாற்றிக்கொண்டு பல்கலை வீதியில் இறங்க நடக்கத் தொடங்கினேன். இப்போது ஒரு பெட்டை என்னையே முறைத்து முறைத்துப் பார்க்கிறாள். கண்களில் ஏதோ பயங்கரமான நெருப்புத் தெரிகின்றது.

“ஹேய்.. வட்ஸ் ரோங்” தேவையில்லாமல் வாயைக் கொடுத்தேன்.

“ஒன்றும் இல்லை இந்த ரீ ஷர்ட் யாரிண்டது?”

“ஆ… என்ன இது என்னோடதுதான்” என்று கலாதியாகச் சொன்னேன்.

“ஓ.கே” என்று சொல்லியவாறே அந்த நண்பி அங்கிருந்து நகர்ந்துவிட்டார். சிறிது நேரத்தில்தான் எனக்கு மூளைக்குள் ஏதோ பொறி தட்டியது. இந்தப் பெட்டை ஜெகானிட காதலியல்லவா???

மாலை 6 மணிக்கு ஜெகான் அழைப்பு மேற்கொண்டான்.
“டெய்! நீ அந்த நீல ரீ-ஷர்ட்டா போட்டனி?”

“ஓம்”

“அடப் பாவி… எல்லாத்தையும் கெடுத்திட்டியே… அது என்ட கேள்ஃபிரண்ட் வாங்கித்தந்த ரீ-ஷர்ட். எதுக்கு கண்டவங்களுக்கெல்லாம் கொடுக்கிறாய் என்று பெண்டை நிமிர்த்திப் போட்டாள்.. மவனே வாடா வா.. கம்பசுக்கு வருவாய்தானே!!”

“ஹல்லோ… ஹல்லோ. மச்சான் கதைக்கிறது விளங்கேல.. சிக்னல் வீக்கா இருக்கிடா மச்சான்… ஹல்லோ..” அப்படியே இணைப்பைத் துண்டித்தேன்!!!

(முற்றியது..)

லைசன்ஸ் டு வெட்!!!

நேற்று மாலை மிகவும் அலுப்படிக்கவே அருகில் இருந்த டி.வி.டி கடைக்குச்சென்று எடுத்துப் பார்த்த படமே லைசன்ஸ் டு வெட்.

ஒரு திருமணக் காட்சியைக் காட்டுவதுடன் திரைக்கதை ஆரம்பிக்கின்றது. ஒரு பாதிரியார் காதலின் அத்தியாயங்களை விபரிப்பதுடன் ஏன் திருமணங்கள் பிசகுகின்றன என்றும் கூறுகின்றார்.

பின்னர் ஒரு ஜோடி எவ்வாறு சந்திக்கின்றது. அவர்கள் எவ்வாறு காதலில் வீழ்கின்றார்கள், எவ்வாறு அந்தப் பையன் அந்தப் பெண்ணிடம் தன்னைத் திருமணம் முடிக்குமாறு வேண்டுகின்றான் என்பதைக் காட்டுகின்றார்கள்.

பெண்ணின் வேண்டுகோளின் படி அவர்கள் ஊரில் உள்ள ஒரு தேவாலயத்தில் திருமணம் செய்வது என்று முடிவாகின்றது. அந்த தேவாலயத்துப் பாதிரியார் வித்தியாசமானவர். அவர் சில பரீட்சைகள் வைத்து அதில் இவர்கள் சித்தி பெற்றால்தான் தான் திருமணத்தை நடத்தி வைப்பேன் என்று சொல்கின்றார்.

இந்தப் புள்ளியில் இருந்து ஒரே சிரிப்புத்தான். பாதிரியாரின் முக்கியமான வேண்டுகோள்களில் ஒன்று, திருமணம் ஆகும்வரை உடலுறவுகொள்ளக் கூடாது. மேலைத் தேயக் கலாச்சாரத்தில் அவர்களால் இதை நம்பவே முடியவில்லை. இதே போல இரண்டு பொம்மைக் குளந்தைகளைக் கொடுத்து அதைப் பராமரிக்க கேட்டுக்கொள்வார். அந்தப் பொம்மைக் குளந்தைகள் அழும், மூக்குச்சிந்தும், சலம், மலம் கழிக்கும் என்றால் யோசித்துப் பாருங்களேன்.

இறுதியில் இருவரும் சேர்கின்றார்கள், ஆனால் அதற்கு முன்னர் தமிழ்ப் படம் போல பல சென்டிமென்ட் காட்சிகளும் வரும். நேரம் போகாவிட்டால் பார்த்து இரசிப்பதற்கு நல்ல திரைப்படம். பாதிரியாரின் பாத்திரம் மனதில் நிறைந்திருக்கும். குறிப்பாக புதிதாய் திருமணம் ஆனவர்கள், திருமணம் ஆகப்போகின்றவர்கள் பார்க்கவேண்டிய திரைப்படம்.

ஜீமெயில் பற்றி ஒரு பொம்மலாட்டம்

நீங்கள் ஏன் ஜீமெயிலைப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்பதற்கு ஐந்து காரணங்களுடன் கூகள் களமிறங்கியுள்ளது. எப்போதும் புதுமை படைக்கும் கூகள் இம்முறை பொம்மலாட்டம் ஒன்றை நடத்தி முடித்துள்ளது. கீழே இணைக்கப்பட்ட வீடியோ கூகள் நிறுவனத்தில் பொம்மலாட்டம். பொம்மலாட்ட முடிவில் ஜீமெயில் கணக்கு ஒன்றை ஆரம்பியுங்கள் என்று உருக்கமாக வேண்டுகின்றார்கள். ;). இப்போது நீங்கள் ஜீமெயில் கணக்கை ஆரம்பிக்க முன்னர் போன்று யாராவது வரவேற்பு அனுப்பத் தேவையில்லை என்பதையும் இங்கே குறிப்பிட வேண்டும்.

எரிதங்களைத் தடுத்துவிடுகின்றது, இலகுவாக உங்களை ஒழுங்கமைக்க உதவுகின்றது, உள்ளமைந்த உரையாடல் வசதி உங்கள் காதலுக்கு தீனி போடுகின்றது போன்ற காரணங்களைக் காட்டுகின்றார்கள். சரி சரி.. என் அலம்பலைக் கேட்காமல் நேரே வீடியோவைப் பாருங்கள்..!! 🙂

66 : நினைவுகள் IV

இறைவன் மானிடர்களுக்கு கொடுத்த அரிய மருந்து மறத்தலே. இதன் காரணமாகவே மறத்தலும் மன்னித்தலும் இவ்வையகத்திலே சாத்தியம் ஆகின்றது. எமது வாழ்க்கையில் நடக்கும் எல்லாம் எமக்கு ஞாபகத்தில் இருப்பதில்லை. முக்கியமாக நிகழ்வுகள் மட்டுமே பசுமரத்தாணி போல பதிந்து விடுவது இயற்கை. இதில் வியப்பேதும் இல்லை காரணம் இவை உங்கள் மனதில் ஆழமான வடுவை ஏற்படுத்திவிட்டன என்று அர்த்தம். மறக்கும் குணம் இருந்துமே மானிடர்கள் இப்படி இருக்கின்றார்கள் என்றால் மறவா இயல்பு இருந்திருந்தால் என்ன நிகழுமோ?? ஐயகோ!

என்மனதில் இருந்து பல நினைவுகள் அகன்று விட்டபோதும் சில நினைவுகள் இன்றும் பசுமரத்தாணி போல பசுமையாக உள்ளன. ஏற்கனவே உங்களுடன் என் நினைவுகளை மூன்று தடவை பகிர்ந்தேன். இப்போது நான்காம் தடவையாக உங்களுடன் பகிர்ந்துகொள்ளப் போகின்றேன்.

அப்போது ஏழாம் வகுப்பில் படித்துக்கொண்டு இருந்தேன் காமிக்ஸ் புத்தகம் படிப்பதில் கடும் ஆர்வம். லயன், முத்து, ராணி காமிக்ஸ் என்று அனைத்து காமிக்சுகளையும் வாசித்து முடித்து விடுவேன். அன்று என் நண்பன் ஒருவன் என்னிடம் இருந்த காமிக்ஸ் புத்தகத்தை வாசித்து விட்டுத்தருவதாகக் கூறி என்னிடம் இருந்து பெற்றுக்கொண்டான். அந்தப் புத்தகத்தை தன் ஆங்கிலப் புத்தகத்தினுள் வைத்துக்கொண்டு வீடு சென்றுவிட்டான்.

மாலை தனம் டீச்சரிடம் வகுப்பு. அவர்தான் ஆங்கிலம் மற்றும் விஞ்ஞாணம் ஆகிய பாடங்களை கற்பிற்பார். இந்தத் தனம் ரீச்சரைப் பற்றி நான் பலதடவை கூறி இருக்கின்றேன். கண்டிப்பு ஒழுக்கம், கலாச்சாரம் என்பவற்றை கண்ணாகக் கண்காணிப்பார். யாராவது பிசகினால் அடித்து நெளிவெடுத்து விடுவார். நண்பன் நான் கொடுத்த காமிக்ஸ் புத்தகத்தை அன்று பார்த்து வெளியே எடுக்காமல் அப்படியே கொண்டுவந்து டீச்சருக்குப் பக்கத்தில இருந்திட்டான். அவர் கற்பிற்பதற்காகப் புத்தகம் கேட்டபோது காமிக்ஸ் புத்தகத்துடன் சேர்த்து ஆங்கிலப் புத்தகத்தைக் கொடுத்து விட்டான். பின்பு என்ன மயூரேசன் எழுப்பபட்டு பல கேள்விகள் கேட்கப்பட்டார். அத்துடன் காமிக்ஸ் புத்தகம் அனைத்தும் என்னிடம் இருந்து பறிமுதல் செய்யப்பட்டது. என்ன செய்ய ஒட்டாண்டியாகி எந்த காமிக்ஸ் புத்தகமும் இல்லாமல் தனிமரமாக்கப்பட்டேன்.

இதே வேளை நான் மாட்டுப் பட்டவுடன் அவர் அதை பெரிதாக எடுக்காத மாதிரிக் காட்டிக்கொண்டு மற்றவர்களிடம் உங்களிடம் எத்தனை காமிக்ஸ் புத்தகம் உள்ளது என்று விசாரித்தா. உசாரான மாணவர்கள் தங்களிடம் 20, 30 என்று போட்டி போட்டுக் கொண்டு சொல்லலாயினர். எல்லாரும் சொல்லி முடிந்ததும்
“சரி இப்ப எல்லாரும் வீட்டுக்குப் போய் உங்கட புத்தகம் எல்லாத்தையும் எடுத்துக்கொண்டு வாங்கோ!”

அப்பத்தான் எல்லாரும் ஓடி முழிச்சாங்கள். என்ன முழிச்சு என்ன பிரயோசனம் அதுதானே கண்கெட்ட பிறகு சூரிய நமஷ்காரம் ஆகிட்டுது.

மாலை நேர டியூசன் வகுப்பில் இப்படி என்றால் ஒரு நாள் பாடசாலையில் பெரும் சங்கடமான காரியம் ஒன்றை நிறை வேற்றினேன்.

வழமைபோல மதிய இடைவேளைக்குப் பிறகு கணக்குப் பாடம் தொடங்க இருந்தது. இன்னமும் ஆசிரியர் வரவில்லை. வழமையாக முதல் ஐந்து நிமிடத்திற்குள் ஆசிரியர்கள் வந்து விடுவார்கள். இன்னமும் வராதது எமக்குச் சந்தோஷமாகவே இருந்தது. நேரம் போக போக சேர் இனிமேல் வரமாட்டார்டா என்று சத்தமாகச் சத்தமிடும் அளவிற்கு சந்தோஷம் புரைகடந்து ஓடிக்கொண்டு இருந்தது.

இந்தவேளையில் எங்கள் வகுப்பு நண்பன் ஒருவன் சத்தம் போடாமல் நழுவிக்கொண்டு வெளியே போவதை இன்னுமொரு நண்பன் கண்டுவிட்டான். போய் மறந்து போய் இருக்கிற ஆசிரியரைக் கூட்டிக்கொண்டு

62 : பக் பக் நேர்முகத் தேர்வு (இறுதிப்பாகம்)

பாகம் ஒன்றை வாசிக்க இங்கே சொடுக்குக
கடைசியாக ஒரு முடிவுக்கு வந்து 00 இலிருந்து 99 வரை அனைத்து இலக்கங்களையும் பரீட்சித்துப் பார்ப்பது என்று முடிவு செய்தேன். அவ்வாறே 00, 01, 02, 03 என்று 99 வரை அனைத்து எண்களையும் முயன்று பார்த்தேன். சரியான விடைகிடைக்கவேயில்லை. வாழ்க்கையே வெறுத்துப் போய் பக்கத்தில் இருந்த சிங்களப் பெட்டையை வெறுப்பாகப் பார்த்தேன். இவளோட அரட்டை அடிச்சுத்தானே அந்த இலக்கத்தை குளப்பினேன். அவளோ விசயம் புரியாமல் “என்ன?? மயூ?? என்ன செய்யப்போறீங்க??” என்று அக்கறையாக விசாரித்தாள்.

“என்ன செய்வது பையை பிளேடால அறுக்க வேண்டியதுதான்” என்று வியர்வை முகம் எங்கும் வழிய வழியச் சொன்னேன்.

பையைவெட்டுவதற்காக பிளேடை எடுக்கப் போன போதுதான் ஞாபகம் வந்தது பிளேடும் பையினுள்தான் உள்ளதென்பது. சத்தியமாக வாழ்க்கையே வெறுத்து விட்டது.

அதே வேளையில் மற்றய கதிரையில் இருந்த நண்பர்களுக்கு விசயம் கொஞ்சம் மோசமாகப் போய்விட்டது என்பது புரிந்து விட்டது. அவர்களும் பையில் தம்பாட்டுக்கு ஏதேதோ முயன்று பார்த்து சலித்துப் போய் அமர்ந்து விட்டனர். இறைவனை வேண்டிக்கொண்டு இருந்தேன். அப்போது மீண்டும் அந்த சிங்களப் பெட்டை என்ன செய்யப்போறீங்க என்று கேட்டாள்.

இதைத் திறக்க நான் ஜேம்ஸ் பாண்டாகத்தான் மாற வேண்டும் என்று சொல்லிக்கொண்டு இருந்தபோது எனக்கு ஒரு எண்ணம் வந்தது 07 ஐ ஒருக்கா முயற்சித்துப் பார்ப்போம் என்று. இறைவனைவேண்டியவாறே திறந்த போது என்னே அதிசம் பை திறந்து கொண்டது. எல்லாம் கந்தன் கருணை!!!

வாய் எல்லாம் பல்லாகச் சிரித்துக்கொண்டு எல்லா நண்பர்களையும் பார்த்து, திறந்த விடையத்தை சைகையால் காட்டிச் சிரித்துக்கொண்டு இருந்தேன்.

நான் திறந்து முடித்தபோது சரியாக 1 மணி ஆகிவிட்டிருந்தது. யாரே மூவர் திடீர் என்று ஒரு அறைக்குள் இருந்து வந்து முதலில் முன்னுக்கு இருந்த பொடியனை வரச்சொல்லி கூப்பிட்டார்கள்.

அந்தப் பொடியனின் பட்டப் பெயர் யு.ஜி (UG). அதாவது அளவுக்கதிகமான நேரம் Undergraduate Lab ல் இருந்து இணையத்தைத் துளாவுவான் என்பதால் அந்தச் செல்லப்பெயர். படிப்பில் ஓரளவு கெட்டிக்காரனே!

அவன் உள்ளே சென்று அரைமணி நேரம் ஆனது என்ன செய்கின்றார்கள் என்பதே புரியவில்லை. நாங்கள் எல்லாரும் தலையைப் பிய்த்துக்கொண்டு இருந்தோம். சுமார் 35 நிமிடங்களின் பின்னர் யு.ஜி வெளியே வந்தான். வெளியே வந்தவனை எங்களிடம் வரவிடாமல் வேறேங்கோ அழைத்துச் சென்றார்கள்.

“டேய்…!!!! என்னடா நடக்குது இங்க? இன்டஸ்ரியல் ரெயினிங்குக்கு இது அதிகம்டா” நண்பன் ஒருவன் சலித்துக்கொண்டான்.

சற்று நேரத்தில் ஒரு தலை வெளியே எட்டிப்பார்த்து மஞ்சுளா பிரேமரத்ன… என்று சொல்லியது. அவ்வளவுதான் எனக்குப் பக்கதில் இருந்த சிங்களப் பெட்டை பாய்ந்தடித்துக்கொண்டு நேர்முகத் தேர்வு நடந்த அறையை நோக்கி ஓடினாள்.

அடுத்தது யாரோ என நினைக்கயிலேயே நெஞ்சு படபடத்துக்கொண்டது. அடுத்த அரை மணி நேரத்தின் பின்பு மஞ்சுளாவும் வெளியே வந்தாள். மீண்டும் அதே தலை எட்டிப் பார்த்து டினூஷ டீ சில்வா என்று சொல்லியது. என் நண்பன் டினூஷ அறையை நோக்கி நடந்தான்.

மீதம் இருந்த மூவரும் மஞ்சுளாவை சுற்றி நின்று கேள்விகளால் ஒரு வேள்வி வைக்கத் தொடங்கினோம்.

“என்ன கேட்டாங்கள்? படிப்பு சம்பந்தமாக் கேட்டாங்களா? பொது அறிவு பார்த்தாங்கள்?” தெரிந்த கேள்வி எல்லாம் கேட்டாங்கள்.

அவளும் கேள்விகள் மிகவும் கஷ்டமாக இருப்பதாகவும், VB .net மற்றும் SQL ல் அதிகம் கேள்விகள் கேட்பதாகவும் கூறினாள். அதைவிட யு.ஜி யை ஒரு செய்முறைப் பரீட்சைக்கு அனுப

61 : பக்.. பக் நேர்முகத் தேர்வு

அன்று மாலை 6 மணி இருக்கும் என் செல்லிடத் தொலைபேசியில் குறுஞ்செய்தி வந்திட்டதற்கு அடையாளமாய்ச் சிணுங்கியது. ஆர்வத்துடன் எடுத்துப் பார்த்தேன். என் நண்பன் எழுதி இருந்தான்.

“டேய்.. நாளைக்கு உனக்கும் இன்டர்வியூடா. ரெடியா? உலக வர்த்தக மையம் 23 ம் மாடியில் இன்டர்வியூ நடைபெறும்”.

செய்தியைப் பார்த்ததும் ஐந்தும் கெட்டு அறிவும் கெட்டுப்போனது. கடவுளே என்ன சோதனையடா இது??? நான் நேர்முகத் தேர்விற்கு கொஞ்சம் கூடத் தயாரில்லையே?

எமது பல்கலைக்கழகத்தில் 3 மாதம் ஏதாவது ஒரு இடத்தில் மென்பொருள் எழுதுனராகப் பணி புரியவேண்டியது கட்டாயம். அதாவது இரண்டாம் ஆண்டு முடிவில் 3 மாதம் இந்தப் பயிற்சி நடைபெறும். இதற்காக எமது பல்கலைக்கழகம் தம்முடன் ஒப்பந்தம் செய்துள்ள கொம்பனிகளில் ஒன்றை எமக்குப் பரிந்துரைப்பதுடன். எமது சுயவிபரக்கோவையை அந்த நிறுவனத்திற்கு அனுப்பிவைக்கும்.

ஆனால் எனக்கு இன்னமும் இந்தக் கொம்பனி என்றுசொல்லவில்லை. அப்பிடி இருக்க என் நண்பன் அனுப்பிய செய்தி ஏன் என்று புரியவில்லையே, தலையைப் பிய்த்துக்கொண்டு அடுத்தநாள் பல்கலைக்கழகத்திற்கு ஓடினேன்.

பல்கலைக்கழகத்தில் Industrial Training க்குப் பொறுப்பான விரிவுரையாளரிடம் சென்றேன்.
“மிஸ்.. அ… எனக்கு இண்டைக்கு இன்டர்வியூவா?”

“ஓம்… உமக்குத் தெரியாதா? நான் அண்டைக்கே சொன்னனான்தானே?” மிஸ் எரிந்து விழுந்தார்.

“இல்லை.. மிஸ் நீங்க எனக்குச் சொல்லேல” நான் மறுத்தேன்.

“தம்பி… நான் சொன்னனான் சரியா?… சரி இப்ப என்ன வெளிக்கிட்டுக்கொண்டுடு இனடர்வியூவிற்குப் போம். 1 மணிக்குத் தானே இனடர்வியூ இப்ப வெளிக்கிட்டீர் என்டா நேரம் சரியா இருக்கும்” அவர் அலட்சியமாகச் சொல்லிவிட்டு போய்விட்டார்.

விரிவுரையாளரின் அறையை விட்டு வெளியே வந்த எனக்கு தலைகால் புரியாமல் கோவம் கொவமாக வந்தது. ஏதாவது சாமான் கையில கிடைச்சால் அந்த மிஸ்சை ஒரு அடி அடிச்சு விடலாமோ என்று தோன்றியது.

சரி.. இனி நடப்பதைப் பார்ப்போம் என்று தீர்மானித்தவாறே வீடு திரும்பினேன். அவசரம் அவசரமாக என் உடுப்புகளை இஸ்திரி போட்டுக்கொண்டேன். வழைமைபோல என்னுடைய விருப்பமான நிறமான நீல நிறத்தில் காற்சட்டை, சேட், டை என்பவற்றை அணிந்து கொண்டு பஸ் நிலையத்திற்குச் சென்றேன்.

மீண்டும் என் செல்லிடத் தொல்லைபேசி சிணுக்கத் தொடங்கியது. எவண்டா இவன் இந்த நேரத்தில கழுத்தறுக்கிறான்.. சினந்தவாறே சி.எல்.ஐ பார்த்தேன். முன்பு குறுஞ்செய்தி அனுப்பி என்னை உசார்ப்படுத்திய அதே நண்பன்.

“டேய் நண்பா.. மிஸ் கவுத்துட்டாள்டா.. என்னையும் இன்டர்வியூக்குப் போகச் சொல்லிட்டாள்டா” சோகமாக நண்பனிடம் கூறினேன்.

“யோசிக்காத மச்சான். எல்லாம சேப்பா முடியும், நாங்க மொத்தம் 6 பேர் அந்த கம்பனிக்குப் போகப்போறம். நாங்க எல்லாரும் கொழும்பு கோட்டை இரயில் நிலையம் முன்னால சந்திக்கிறதா இருக்கிறம். நீயும் அங்க வாறிய இல்ல நேர WTC க்குப் போறியா?”

“நான் உங்களோட வாறன் மச்சான். இன்னும் 10 நிமிசத்தில நான் இரயில் நிலையத்திற்கு வாறன்” நான் சொன்னேன்.

கடைசியாக 168 பஸ் எடுத்துச் சென்று மல்வத்த வீதியில் இறங்கி இரயில் நிலையத்தை நோக்கி நடக்கத் தொடங்கினேன். அதற்கிடையில் அவன் எப்பிடியும் சுமார் 6-7 மிஸ் கோல் போட்டுவிட்டான்.

கடைசியாக நான் இரயில் நிலையத்தை அடைந்த போது மொத்தம் ஐந்து பேர் நின்றிருந்தார்கள். எல்லாரும் நல்லாத் தயாராக இருக்கின்றார்கள் என்பது அவர்களைப் பார்த்ததுமே புரிந்தது.

நாங்கள் ஆறு பேர் இன்டர்வியூவிற்குப் போறதாக இருந்தம் அதில் நான் மட்டுமே தமிழ் மற்றவர்கள் அனைவரும் சிங்கள நண்

58 : சாப்ட்வேர் இன்ஜினீயரின் கதறல்

சி கோடு எழுதத் தெரிந்த எனக்கு
உன் மனக் கோடு புரியவில்லையே!
சீ நான் ஒரு முட்டாள்
SQL Query எழுதிய மரமண்டைக்கு
வெறும் காதல் தியறி விளங்கவில்லையே!
UML கீறிய நேரத்தில்
உனக்கு கம்மல் கொடுத்திட எனக்கு தோன்றவில்லையே!
மல்டி நஷனல் கம்பனி தேடி அலைந்தேன்
ஏன் தெரியுமோ?
உனக்கு மல்டிக் கலரி்ல் புடவை வாங்கத்தான்!
உன் மனமோ Wikipedia
அதில் எழுத ஓடோடி வந்தேன்
யாரவன் மாற்றினான் அதை Encarta வாக
அழிந்து போக அந்த பில்கேட்சு
நீ என்னை வெறுக்கின்றாயா?
பரவாயில்லை
உன்னுள் ஒரு நாள் Application ஆக இல்லாவிட்டாலும்
Love Bug ஆகவாவது வருவேன்!
அது வரை Trojan Horse ஆக
உன்னைக் கண்காணிப்பேன்!
எது இருந்தென்ன!
உன் Data Base ல்
நான் இல்லையே….
ம்… உன் Hard disk ல் இடமில்லாவிட்டால்
RAM ல் ஒரு தடவை இடம் தரமாட்டாயா?

43 : யார் இந்த நட்சத்திரம் அல்லது போத்தல் திறப்பான்




என்ன தெரிய வில்லையா பாருங்கள்!!!

அட ஆமாங்க பிரேசிலின் கால்பந்தாட்ட நட்சத்திரம் ரொனால்டிங்கோ!!!!

டெக்னாரடி டக்ஸ்
,,